De Ragdoll is een zogenaamd hybride-ras. Dit betekent dat dit ras niet zomaar in de natuur is ontstaan, zoals bijvoorbeeld de Maine Coon, maar door selectief fokken door mensen geworden is zoals het er nu uitziet.

Toch is er een grondlegger geweest van dit ras, want het verhaal moet natuurlijk wel ergens beginnen. Het verhaal begint dan ook in 1963 in Riverside, de staat California in de Verenigde Staten. De eigenaar, genaamd Ann Baker, van een witte angora-achtige poes deed het verhaal de ronde dat haar poes werd aangereden op het moment dat ze drachtig van een plaatselijke buurtkater was.

Naast het zachtaardige karakter van de kittens, hadden ze ook nog eens een schitterend uiterlijk. Een deel van de kittens had mooie blauwe ogen, ze hadden allen een zachte halflangharige vacht dat niet de neiging had om te klitten. Ook hadden ze de eigenschap waarnaar de Ragdoll is vernoemd. Ze hielden zich namelijk helemaal slap op het moment dat ze opgetild werden.

Natuurlijk werd ook toen het verhaal van Josefine tegen gesproken door diverse deskundigen. Echter de eigenaar hield vol, beweerde dat het Gods wil was en vroeg daarom ook erg hoge bedragen voor kittens met deze bijzondere eigenschappen. Sterker nog, ze besloot haar eigen ras, de Ragdoll te ontwikkelen. Om kittens te fokken heb je een cattery-naam nodig, dat werd "Raggedy Ann", dat tegenwoordig –soms als je wat dieper spit- op stambomen van veel Ragdolls terug te vinden is. Uiteindelijk zou elke stamboom op Josefine moeten eindigen.

Om een ras te creëren moet een behoorlijke basis aangelegd worden. Zoals bij vele rassen is het ook bij de Ragdoll gebeurd dat veel dieren teruggekruisd zijn. Zo werden er kruizingen tussen broers en zussen uitgevoerd, maar ook bijvoorbeeld tussen moeder en zoon. Dit is allemaal om de eigenschappen van het ras te behouden. Natuurlijk zijn er ook andere rassen gebruikt om bepaalde gewenste eigenschappen in de Ragdoll te brengen. De Heilige Birmaan, de Pers en de Burmees hebben zo hun invloed op de Ragdoll gehad.